Od 2009 rozwijam hybrydowy projekt artystyczny Homo Ex Machina – z pogranicza fotografii i postfotografii. Poprzez eksperymenty wizualne analizuję obraz, szukając połączeń między jego technicznym zapisem a założeniami konceptualnymi – to autonomiczne pole badawcze, ujawniające niewidzialne struktury, procesy i zależności.

Fotografię postrzegam jako medium umożliwiające transfer do innych obszarów eksplorowanej rzeczywistości, czyniąc ją narzędziem interdyscyplinarnej analizy. Interesują mnie alternatywne metody rejestracji i transformacji obrazu e.g. fotografia kirlianowska, obrazowanie aury, podczerwień, techniki 3D, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, skanowanie etc., a także relacja fotografii z naukami ścisłymi, w tym teorią ewolucji, biologią percepcji, neurobiologią, sztuczną inteligencją oraz fizyką teoretyczną.